Dok je „Istjerivač đavola“ Vilijama Fridkina obilježio horor 1973. godine, iste godine premijerno je prikazan i film „Ne gledaj sada“ (eng. „Don’t Look Now“) Nikolasa Rouga, sa Donaldom Saderlandom i Džuli Kristi u ulogama roditelja koji nakon tragične smrti kćerke odlaze u Veneciju, gdje ih tuga, neobični susreti i natprirodni događaji uvlače u sve mračniju priču.
Crvena boja kao simbol tuge
Jedan od najupečatljivijih elemenata filma jeste crveni kišni mantil njihove kćerke Kristin, koji se kroz priču iznova pojavljuje kao simbol gubitka i nepredvidivih naleta tuge, dok Roug nelinearnom montažom, nadrealnim prizorima i namjernom nejasnoćom briše granicu između stvarnosti, sjećanja i natprirodnog.
Uticaj koji traje decenijama
Iako nikada nije stekao popularnost najvećih horor hitova svog vremena, „Ne gledaj sada“ danas se smatra izuzetno uticajnim ostvarenjem, a njegov trag posebno je vidljiv u modernim filmovima o porodičnoj traumi i žalosti, uključujući „Naslijeđeno zlo“ (eng. „Hereditary“) Arija Astera, koji je i sam govorio o uticaju Rougovog filma na svoj rad.
Film koji je promijenio način pričanja horora
Više od pola vijeka poslije premijere, kombinacija psihološke drame, fragmentisane montaže, simbolike i natprirodnog horora učinila je „Ne gledaj sada“ jednim od ostvarenja čiji se uticaj i dalje prepoznaje u savremenom žanru, čak i kada publika nije svjesna njegovog porijekla.
